Przejdź do treści

Pomoc w nagłej sytuacji: 112 · La Strada · Niebieska Linia

Wszystkie numery pomocy
Szybkie wyjście

Słownik

Prostytucja znaczenie pojęcia

Prostytucja to świadczenie usług seksualnych za wynagrodzenie, zwykle pieniężne, na rzecz osób, z którymi nie łączy świadczącego inna relacja. To pojęcie używane w przepisach, w orzecznictwie i w debacie publicznej. Kodeks karny go nie definiuje, a w doktrynie prawa rozumie się je zwykle jako udostępnianie własnego ciała do czynności seksualnych w zamian za korzyść majątkową lub osobistą.

W skrócie

  • Prostytucja to świadczenie usług seksualnych za wynagrodzenie.
  • W Polsce prostytucja osoby dorosłej, dobrowolna i na własny rachunek, nie jest karalna.
  • Karane są osoby trzecie: zmuszające, nakłaniające, ułatwiające i czerpiące korzyści.
  • Polska stosuje model abolicjonistyczny, czyli karze tych, którzy czerpią korzyści z cudzej prostytucji.

Skąd pochodzi słowo prostytucja

Słowo pochodzi od łacińskiego prostituere, czyli „wystawiać publicznie, wystawiać na sprzedaż”. Obok niego w starszych tekstach i w niektórych przepisach funkcjonuje słowo „nierząd”, na przykład w art. 142 Kodeksu wykroczeń („czyn nierządny”). W języku potocznym funkcjonuje wiele określeń nacechowanych oceną; w tekstach neutralnych coraz częściej pisze się o pracy seksualnej i o osobach świadczących usługi seksualne.

Prostytucja a polskie prawo

Polska stosuje model abolicjonistyczny i jest stroną Konwencji ONZ z 1949 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji. Samo świadczenie usług seksualnych przez osobę dorosłą, dobrowolnie i na własny rachunek, nie jest przestępstwem ani wykroczeniem; korzystanie z usług osoby dorosłej także nie. Karalne są: doprowadzenie do prostytucji przemocą, groźbą, podstępem albo wykorzystaniem zależności (art. 203 Kodeksu karnego), nakłanianie i ułatwianie dla korzyści (art. 204 § 1), czerpanie korzyści (art. 204 § 2) oraz handel ludźmi (art. 189a). Płacenie osobie poniżej 18 lat za czynności seksualne jest przestępstwem (art. 199 § 3). Kodeks wykroczeń przewiduje odpowiedzialność za natarczywe albo wywołujące zgorszenie proponowanie czynu nierządnego w miejscu publicznym. Przepisy się zmieniają, aktualne brzmienie jest w ISAP, a w konkretnej sprawie warto skorzystać z porady prawnika albo z nieodpłatnej pomocy prawnej. Przy przemocy lub przymusie pomagają numery pomocy.

Powiązane pojęcia

Czytaj dalej

Źródła

  1. 1.Ustawa z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, art. 189a, 199, 203 i 204, tekst w ISAP.
  2. 2.Ustawa z 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, art. 142, tekst w ISAP.
  3. 3.Konwencja ONZ z 1949 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji.