W skrócie
- Kuplerstwo to ułatwianie cudzej prostytucji dla korzyści majątkowej.
- Przepis: art. 204 § 1 Kodeksu karnego, kara pozbawienia wolności do lat 3.
- Ułatwianiem może być udostępnianie lokalu, organizowanie spotkań albo pośrednictwo.
- Osoba, której ktoś ułatwia prostytucję, nie odpowiada karnie za ten czyn.
Skąd pochodzi słowo kuplerstwo
Słowo przyszło do polszczyzny z niemieckiego Kuppler, czyli swat, pośrednik w kojarzeniu par, a pośrednio z łacińskiego copulare, łączyć. Z czasem nabrało wyłącznie negatywnego znaczenia i zaczęło oznaczać pośrednictwo w nierządzie. Kodeks karny nie używa słowa kuplerstwo, ale doktryna tak nazywa drugą czynność z art. 204 § 1, czyli ułatwianie.
Kuplerstwo w Kodeksie karnym
Art. 204 § 1 Kodeksu karnego karze każdego, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji lub jej to ułatwia. Ułatwianie nie wymaga namawiania: wystarczy dla zysku stworzyć warunki, na przykład prowadzić lokal z pokojami dla wielu osób, organizować spotkania albo pośredniczyć w nich za prowizję. Wynajem mieszkania osobie dorosłej nie jest sam z siebie kuplerstwem; ryzyko pojawia się, gdy wynajmujący wie o prostytucji i czerpie z niej korzyść. Ocena zależy od okoliczności, a orzecznictwo nie jest jednolite. Przepisy się zmieniają, aktualne brzmienie jest w ISAP, a w konkretnej sprawie warto skorzystać z porady prawnika albo z nieodpłatnej pomocy prawnej. Gdy pośrednik przejmuje kontrolę nad pieniędzmi czy dokumentami, pomagają numery pomocy.
Powiązane pojęcia
Czytaj dalej
- Kuplerstwo: pełny artykuł o przepisie
- Najem mieszkania a prostytucja
- Art. 204 KK w praktyce
- Słownik pojęć pracy seksualnej
Źródła
- 1.Ustawa z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, art. 204, tekst w ISAP.