Przejdź do treści

Pomoc w nagłej sytuacji: 112 · La Strada · Niebieska Linia

Wszystkie numery pomocy
Szybkie wyjście

Słownik

Sutenerstwo znaczenie pojęcia

Sutenerstwo to czerpanie korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inną osobę. W Polsce jest przestępstwem z art. 204 § 2 Kodeksu karnego, zagrożonym karą pozbawienia wolności do lat 3. Odpowiada za nie osoba, która zabiera pieniądze, a nie osoba, która świadczy usługi.

W skrócie

  • Sutenerstwo to czerpanie korzyści majątkowych z cudzej prostytucji.
  • Przepis: art. 204 § 2 Kodeksu karnego, kara pozbawienia wolności do lat 3.
  • Gdy osoba świadcząca usługi jest małoletnia, kara jest znacznie surowsza.
  • Osoba, od której pobiera się pieniądze, nie odpowiada karnie.

Skąd pochodzi słowo sutenerstwo

Słowo pochodzi od francuskiego souteneur, czyli dosłownie „ten, kto podtrzymuje, utrzymuje”. W polszczyźnie sutener to osoba, która żyje z pieniędzy zarobionych przez kogoś innego na prostytucji, często pod pozorem „opieki” albo „ochrony”. Kodeks karny nie używa słowa sutenerstwo: to określenie doktryny prawniczej i języka potocznego dla czynu opisanego w art. 204 § 2.

Sutenerstwo w Kodeksie karnym

Art. 204 § 2 Kodeksu karnego przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3 dla każdego, kto czerpie korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez inną osobę. Nie ma znaczenia, czy osoba świadcząca usługi się na to zgadza. Jeśli jest małoletnia, sprawca odpowiada z art. 204 § 3, a kara jest znacznie surowsza. Gdy do czerpania korzyści dochodzi przymus, zabrane dokumenty albo dług, sprawa może dotyczyć także zmuszania do prostytucji (art. 203) albo handlu ludźmi (art. 189a). Przepisy się zmieniają, aktualne brzmienie jest w ISAP, a w konkretnej sprawie warto skorzystać z porady prawnika albo z nieodpłatnej pomocy prawnej. Osoba, od której ktoś pobiera pieniądze, może zgłosić to na Policję albo skontaktować się z KCIK: +48 22 628 01 20. Wszystkie numery są na stronie numery pomocy.

Powiązane pojęcia

Czytaj dalej

Źródła

  1. 1.Ustawa z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, art. 189a, 203 i 204, tekst w ISAP.