W skrócie
- Stręczycielstwo to nakłanianie innej osoby do prostytucji dla korzyści majątkowej.
- Przepis: art. 204 § 1 Kodeksu karnego, kara pozbawienia wolności do lat 3.
- Gdy nakłaniana osoba jest małoletnia, kara jest znacznie surowsza.
- Od stręczycielstwa odróżnia się kuplerstwo, czyli ułatwianie prostytucji.
Skąd pochodzi słowo stręczycielstwo
Słowo wywodzi się od staropolskiego czasownika „stręczyć”, czyli namawiać, polecać, swatać. Stręczyciel to ten, kto kogoś do czegoś nakłania i komuś kogoś „podsuwa”. Dziś słowo występuje głównie w języku prawniczym. Kodeks karny go nie używa, ale doktryna tak nazywa pierwszą z dwóch czynności opisanych w art. 204 § 1, czyli nakłanianie.
Stręczycielstwo w Kodeksie karnym
Art. 204 § 1 Kodeksu karnego karze każdego, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji lub jej to ułatwia. Nakłanianie oznacza wpływanie na decyzję drugiej osoby: namawianie, przekonywanie, obiecywanie zarobku. Nie musi w nim być przemocy; jeśli jest przemoc, groźba, podstęp albo wykorzystanie zależności, czyn podpada pod surowszy art. 203 (doprowadzenie do prostytucji). Gdy nakłaniana osoba jest małoletnia, zastosowanie ma art. 204 § 3, a przy zwabieniu za granicę art. 204 § 4. Przepisy się zmieniają, aktualne brzmienie jest w ISAP, a w konkretnej sprawie warto skorzystać z porady prawnika albo z nieodpłatnej pomocy prawnej. Jeśli ktoś namawia cię do prostytucji albo obiecuje pracę za granicą, która budzi wątpliwości, zadzwoń do KCIK: +48 22 628 01 20 albo sprawdź numery pomocy.
Powiązane pojęcia
Czytaj dalej
- Stręczycielstwo: pełny artykuł o przepisie
- Art. 204 KK w praktyce
- Handel ludźmi w Polsce
- Słownik pojęć pracy seksualnej
Źródła
- 1.Ustawa z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, art. 203 i 204, tekst w ISAP.